İÇİMDEN MEKTUP...
Ahmet Can Altıok

İÇİMDEN MEKTUP...

Bu içerik 657 kez okundu.

Mahmur gözlerle bakıyorum etrafa...

Boş gözlerle...

Sadece bakmak için bakılan ama baktığı hiçbir şeyi göremeyen gözlerle...

Alamıyorum gözlerimi, sensizlik ile imtihan ettiğin bu şehrin caddelerinden...

Bön bön bakıyorum...

Kulaklarımı tıkamak zorunda kalıyorum, sağır edici sessizlikler karşısında...

Şamar şamar iniyor duvarlarıma, sensizliğin kalıcı olarak bıraktığı sessizlik...

Bocalıyorum bu havuzda...

Boğuluyorum en sonunda...

'Sen' yürüdüğüm yolların ızdıraplarını, göz çukurlarıma ekip büyümesi için her gün gözyaşılarımla suluyorum...

Hiç bir yara bandı sarmaz bu bendeliğin içindeki ağır olan ağrıları...

Çok sonra farkına varıyorum, ellerimde bir kağıdın olduğunu...

Sıkı sıkı tutuyorum düşmesin diye...

Çünkü o kağıt, daha doğrusu o kağıttan dökülen, artık her şeyin son bulduğu ve yâre gidecek olan içi bomboş kelime kalıplarının ulaştırılması gereken bir yer var...

Postaneye ulaştım,

sağ salim...

Kağıdı, özenle bir çarşaf gibi katlayıp koyuyorum, o narin ellerin değeceği zarfın içine,

Daha doğrusu kokusu o olan zarfın içine...

Usulca yaklaştım bayana...

Birazdan şaşıracağını biliyorum.

Belki de şaşırmaz, onu da bilmiyorum...

Ne diyeceğine bile aldırış etmeden, döküveriyorum yüreğimdeki buhranlıklarla dolu olan sahipsizliğimi..



''Sensizliğin başkenti olan kalbime göç et..

Aşk perverliği yaşayalım bir ömür...''



Söylemiyle maskelediğim, işte tam da bu kelimeler dökülüyor ağzımdan...

Her zaman ki hal-i pür melalime, aldırış etmediği için bürünüyorum...

Bakmıyor,

ona baktığım aşk kokan gözlerime...

Zor da olsa,

''Bu mektup size bayan!..''

demeyi başarıyorum en azından...

Sonra da arkamı dönüp yıkılmışlığımın enkazı altında nefes almaya çalışarak gidiyorum...

Ve mektup, sadece iki cümleden ibaretti...

Artık bütün her şeyi sonlandıran bir mektuptu...

Ve sondu...

Zarfı aralayıp kağıdı çıkarmıştır.

Ağlayarak, ıslak gözleriyle okuyordur şimdi mektubu:



''SEN KENDİNE İYİ BAK!..

BENDEKİ SEN, BANA EMANET...''



Ve çok iyi biliyorum ki, mektubuma cevap olarak, satırların yazılı olduğu kağıt üzerine iki damla gözyaşının süzülüp ıslanmasıdır...

Ona ikinci mektup da yazılıp gönderildi...



''ISLAK GÖZLERİNE ALDANIRIM SANMA!..

 ARTIK TİMSAHLAR GERÇEKÇİ DEĞİL...''



Mektup, gönüller arası yâr taşımacılığını yapan kalpten geçer...

İkinci mektup kimden mi gider?

 

''İÇİMDEN...'' 

 

 

 

 

 

                                                            AHMET CAN ALTIOK' tan...

Sen de yorumla...
Kalan karakter sayısı : 500
İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR X
Candan Erçetin Okuduğu Kitapları Listeledi
Candan Erçetin Okuduğu Kitapları Listeledi
2018’e Anatolian Sopranos İle Görkemli Merhaba
2018’e Anatolian Sopranos İle Görkemli Merhaba